wtorek, 18 sierpnia 2015

zieloną łąką, pod mostem z tęczy, aż po zachód słońca

Po intensywnym weekendzie w Poznaniu, okraszonym nawałnicą i nocnymi śpiewami młodzieży z zespołów ludowych (ci to dopiero mają gardła, nie do zdarcia!), poszukam ukojenia w muzyce i pięknych widokach Irlandii....

Jeśli macie ochotę mi towarzyszyć....to zapraszam do moich wspomnień.
 

















 Zachód słońca w Atlantyku na pięknej Sky Road koło Clifden


 













41 komentarzy:

  1. Pięknie, przepięknie. Można się zakochać w tej Zielonej Wyspie. A na końcu tęczy garniec ze złotem był zakopany?
    :)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie sprawdzałam :)
      Bo jakbym go znalazła i odkopała, tęcza mogłaby zgasnąć :))

      Usuń
    2. Już tam jest wystarczająco dużo Polaków do odkopywania tego garnca, także ten... ;)

      Usuń
    3. Nie warto ryzykować zniknięcia tęczy, to fakt :)

      Usuń
    4. No! I miejmy nadzieję że nikt inny go nie wykopie :)

      Usuń
  2. Przepiękne wspomnienia i chętnie Ci towarzyszę. Uchwyciłaś tęczę i zachód słońca- dziękuję.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Fajnie, że tu jesteś :)
      Dziękuję :*

      Usuń
  3. Boa tarde. lindas e belas fotos relativas ás suas férias, não compreendi sobre os cantares Alentejanos que são exclusivos de Portugal e património mundial, feliz pelo seu regresso.
    AG

    OdpowiedzUsuń
  4. Jak pięknie i jeszcze ta muzyka!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) niech nastraja dzisiejszy dzień!

      Usuń
  5. Cu-dnie!!!!!

    A ta tęcza jest obietnicą - wrotami do lepszego świata....

    pięknie! dech zapiera ....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :)))
      Chciałabym pod tą tęczą na okrągło biegać ;)

      Usuń
  6. Magiczna jest łagodność Twoich wspomnień...

    OdpowiedzUsuń
  7. Cudownie,zapiera dech....
    swiat jest piekny.
    Dziekuje ze wykrzesalas ze mnie ten zachwyt ,ostatnio to u mnie bardzo deficytowy towar.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się Kochana, że mi się udało....bardzo się cieszę :****
      Uściski

      Usuń
  8. jeszcze kilka Twoich postów i polecę tam sama, nie czekając na Młodszą :)
    pięęęękkknnniiiieeee
    :******

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. hahahah nie wierzę
      Nie zostawisz swego szczęścia ani na chwilę :))))))
      Polecicie tam razem :******

      Usuń
  9. mogę tylko wzdychać z zachwytu :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wzdychanie to bardzo miła czynność :))

      Usuń
  10. I mnie oczarowały te zdjęcia. Pięknie :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Całkiem przypadkiem (?) wskoczyłam z Irlandii Małgorzaty do Irlandii Julii. :)
    Miło znów odwiedzać znajome zakątki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jakiś czas będziemy krążyć w podobnym temacie. Aż mi się wspomnienia wyczerpią ;)

      Usuń
  12. Ja juz jestem zakochana w Irlandii a Twoje wspomnienia mocniej podkrecaja moje uczucie :))

    OdpowiedzUsuń
  13. Te widoki + Twoje zdjęcia = majstersztyk :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki wielkie :))))))))))
      uśmiechnęłaś mój dzień :**

      Usuń
  14. Mam nadzieję że zamieszkam tu już za kilkanaście miesięcy... Pięknie

    OdpowiedzUsuń
  15. Que belleza . El Arco iris siempre nos deja un gran regalo !!
    Un beso.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Me encanta el arco iris. Pocas veces veo a sus dos extremos.
      Besos :*

      Usuń
  16. Ech Irlandia z czapką podartą, musi tam być pięknie ale tu się Kowalski myli, chyba bym mojego szarego, nudnego życia za nią jednak nie oddał

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wcale nie jest takie szare i nudne ;))))
      Życia nie ma co oddawać za Irlandię, ale zobaczyć naprawdę warto :)

      Usuń
  17. Przepiękne widoki. Mogłabym się gapić na te zdjęcia i gapić.

    OdpowiedzUsuń